„წლების მანძილზე აშენებ ოცნების კოშკს! აშენებ, რომ ნანგრევებში მოყვე“- ემიგრანტი ათენიდან | Jolo.ge


„წლების მანძილზე აშენებ ოცნების კოშკს! აშენებ, რომ ნანგრევებში მოყვე“- ემიგრანტი ათენიდან

„წლების მანძილზე აშენებ ოცნების კოშკს! აშენებ, რომ ნანგრევებში მოყვე“- ემიგრანტი ათენიდან

ეს, რასაც ახლა ვწერ, არ არის ერთი ადამიანის ტრაგედია. ამ ამბავს არ ჰყავს ერთი კონკრეტული ადრესატი. გმირი, მითუმეტეს ! 
გარდაიცვალა! თავი მოიკლა! უკურნებელი სენი შეეყარა! იარაღი გაუვარდა! შემოაკვდა! (ათასში ერთხელ გაიელვებს შემდეგი სიტყვები — გაბედნიერდა! დაიბადა! )
შენ, დედამიწის მეორე ბოლოში ხარ და ისე ისმენ, თუ უყურებ ამ ამბებს, როგორც საინფორმაციო გადაცემას, რომელიც გინდა რომ მალე დასრულდეს!
იხსენებ რომ ოდესღაც, შენც იყავი იმ საზოგადოების ნაწილი, საიდანაც ხორცმეტივით მოგიკვეთეს! იშვიათ შემთხვევაში, შენ მოიკვეთე საკუთარი თავი ნებით, თუ უნებლიედ.
ნწ, ნწ … დამწუხრებული გადააქნევ თავს მარჯვნივ და მარცხნივ.
თვალები ცრემლით გევსება. საკუთარი უუნარობა გგუდავს. გინდა იქ იყო. იმ ცეცხლსა და წკვარამში იტრიალო. გინდა სხეული გეტკინოს. ჰო, გეტკინოს, რომ მიხვდე — ცოცხალი ხარ!
«რა ბედენაა ეს სიცოცხლე?!»
ენატრები — გენატრება!
სჭირდები — გჭირდება!
უყვარხარ — გიყვარს! უმჯობესია, ასე ვთქვა — გიყვარს(?)
ჯანდაბას სიყვარული!
ვიღაც, სისხლმოწყურებული კოღოსავით ჩაგწუის — სიყვარული კი არა, მოკვდა! თავი მოიკლა! შემოაკვდა! უკურნებელი სენი შეეყარა! რა გესიყვარულება, თუ ღმერთი გწამს.
ბედნიერიც იყავი და უბედურიც! სიხარულის და მწუხარების გემოც იცი! მოგკვდომია, კიდეც, მაგრამ ….. მაგრამ იქ იყავი, მათ გვერდით. ხორცმეტივით გიფრთხილდებოდნენ, არ დაზიანებულიყავი, რათა უფრო არ ტკენოდათ, შენი ცუდად ყოფნა! ეს თავიდან! თორემ მერე ხომ იცი, აუცილებლად იშორებენ ხორცმეტს!
ბრძოლის ველზე მარტო ხარ(თ) შენ და უფალი. «ყველაფერი კარგად იქნება» — ყალბად იმეორებ გაზეპირებულ სიტყვებს, უფრო მოვალეობის მოხდის მიზნით.
არაფერიც არ იქნება კარგად!
ისევ მოგიკვდება! ისევ დასჭირდები! ისევ ეყვარები, მაგრამ შენ არ იქნები ახლოს. საერთოდ, არსად არ იქნები.
თუ არ ვცდები, «ხალხი» კრებითი სახელია. შენ, არც აქ მოიაზრები. «ვინ» კითხვა(ც) არ დაგესმის!
წლების მანძილზე აშენებ ოცნების კოშკს! აშენებ, რომ ნანგრევებში მოყვე, რადგან დამარხვაზე არავინ შეაწუხო.
ტრაგედია მოხდა-ო!
ნწ, ნწ… გადააქნევენ თავს მარჯვნივ და მარცხნივ!

ნინო მარგველაშვილი

ნანახია:(147)-ჯერ


Comments

comments



Related Articles

„ძალიან მაკლდა … შეხება, სურნელი, სითბო …“ — ქართველი ემიგრანტის „ჟილეტი“

ბავშვობაში, მამაჩემს და დედაჩემს ჰქონდათ საზიარო ერთი ჟილეტი, ხელნაკეთი იყო, ძალიან უცხო და ლამაზი. შემოდგომიდან გაზაფხულამდე, როდესაც ციოდა, ხან ერთი


«მადლობა! ცრემლებამდე ბედნიერი ვარ» — სულა სულაშვილი

მადლობა! მადლობა! მადლობა! მადლობა ჩემო მეგობრებო ვინც აქტიურად ჩაერთეთ საქველმოქმედო საქმიანობაში და გვერდში დაუდექით ჩვენს ორგანიზაციას. ნანახია:(68)-ჯერ FacebookLinkedinComments comments


„ჩაალაგე და ჩამოდი! გააკეთე ეს შენი თავისთვის!“

ასეც ხდება, ქალები ისესხებენ ფულს, გაიკეთებენ ყველა კბილს, იყიდიან ერთ ხელ კარგ ტანსაცმელს, თვითმფრინავის ბილეთს, ჩაალაგებენ ჩანთას და მიდიან ამერიკაში


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Write a Comment

<