Jolo.ge | ქუჩა Archives - Jolo.ge


Tag "ქუჩა"

Back to homepage

„გაოცებული ვუსმენდი — მე ხომ ყველაფერი პირიქით მეგონა“… 0

მახსოვს, ერთი ბიჭი ძალიან მომეწონა. ერთ-ერთ ღონისძიებაზე შევნიშნე. შორიდან ვაკვირდებოდი. მეგობრებს ესაუბრებოდა, ჩემსკენ არც კი მოუხედავს.  გული დამწყდა. ამ შემთხვევიდან ერთი კვირის შემდეგ ქუჩაში, გზაზე ქვეითმა გადამირბინა. შეშინებულმა დავამუხრუჭე… გადავრჩით!  ცოტა ხანში აღარც შიში მახსოვდა და აღარც სტრესი — «ის»

Read More

„ჩვენ გავუღიმეთ ერთმანეთს, მე სახით, მან თვალებით“ … 0

ქუჩაში შუქნიშნის ერთ და მეორე მხარეს მე და მუსულმანი ქალი ვიდექით… თმები მხრებზე მეყარა და ტუჩებზე მუქი წითელი ტუჩსაცხი მესვა… მხრებში გაშლილი ვიდექი და ვათვალიერებდი მას, რომელსაც მხოლოდ თვალები უჩანდა, ისეთი ლამაზი თვალები ქონდა, თმებიც რომ ქონოდა ასე თამამად ჩამოშლილი,

Read More

შეყვარებული ადამიანი შეიძლება დაიმახსოვროს მთელმა სამყარომ … 0

რწმენა – როდესაც გჯერა, ნებისმიერ განსაცდელს აგარიდებს ღმერთი. მოგონებები – სამყარო არის ადგილი,სადაც მოგონებები ჩანს ყველაფერში – მდინარეებში ჩაცვენილ ფოთლებში, ფრინველების გაშლილ ფრთებში და წვიმაში, ქუჩაში ფეხით მოსიარულე ადამიანებში. ჩიტებიც კი ეჩხუბებიან ერთმანეთს ხორბლის მარცვლების და ალუბლების მწიფე ნაყოფის გამო,მაგრამ

Read More

გინდათ, მარტივად გითხრათ, რა არის მიჯაჭვულობა? 0

„შუაღამით ჩემი საყვარელი შოკოლადის ნამცხვარი მომინდა. ვიცი, რომ არ უნდა ვჭამო, რომ წონას ვებრძვი, რომ მავნებელია… მაგრამ ეგო რის მაქნისია, თუ რამე ეშმაკური, ჩახლართული მექანიზმი არ მოიფიქრა სურვილის ასასრულებლად და თავის გასამართლებლად? გადავწყვიტე, სასეირნოდ წავსულიყავი საკმაოდ დიდ მანძილზე და უკანა

Read More

„სულ თვალებით ეფერებოდნენ ერთმანეთს და ეს იყო ერთგვარი თეატრი, ორი მსახიობის“… 0

დღეს პირველი ოქტომბერია. მოხუცთა საერთაშოროსო დღე ანუ ბებიების და ბაბუების ანუ ყველაზე მყუდრო და უსაფრთხო თავშესაფრის.  ჩემი საყვარელი ბებია მოხუცი არ მახსოვს. ლამაზ, ლაღ და კეკლუც გოგოდ წავიდა და დატოვა მარადიულად შეყვარებული მოხუცი კაცი, რომლისთვისაც არავინ არსებობდა ამ ქვეყნად თავისი

Read More

„ვაჩემ არ მიატოვა“ — ცოტნე გამსახურდია უსახლკაროზე 0

„ხდება, რომ ადამიანები ვეცემით. უბრალოდ, ზოგს გაუმართლებს და გამოჩნდება ვინც წამოაყენებს, ზოგს — არა, ჩათვალე, რომ შენ გაგიმართლა. არა, უფრო სწორედ, ეტყობა რაღაც გაგიკეთებია კარგი და ის უკან დაგიბრუნდა-მეთქი. — წეღან ვუთხარი უსახლკარო ადამიანს — წერს ცოტნე გამსახურდია სოციალურ ქსელში. თვალები გაუბრწყინდა

Read More

„… დედას ეს ვარდი უნდა მივუტანოო“…  — კადრში გაყინული ემოცია 0

«ეს ძალიან მაგარი ბიჭი შემხვდა ბოლნისში. ძალიან გახარებული გარბოდა, წამით გავაჩერე და სად გარბიხართქო, ვკითხე… დედას ეს ვარდი უნდა მივუტანოო. სულ ეს იყო. — საბა ჯინჭარაშვილი 9 წლის.“   ვუყურებ ამ კადრს, ვკითხულობ ამ სიტყვებს და მიხარია… მიხარია, რომ საქართველოში ყოველთვის

Read More

„ველოდებოდი ყველგან, ქუჩაში, სკვერში, კაფეში, სახლში“… 0

„- ყოველ დღე ველოდებოდი ოტია… მონატრება მტკიოდა სულში და მაინც, ყველაზე მეტად ეს ტკივილი მიყვარდა… ველოდებოდი სიზმარში, ცხადში, ყოველ წუთში და წამში… ველოდებოდი ყველგან, ქუჩაში, სკვერში, კაფეში, სახლში… ველოდებოდი აეროპორტში, მატარებლის პლატფორმაზე… — ალბათ ყველაზე უბედური კაცი იყავი მაშინ… —

Read More

„არაფერი არ შველის ამას…სამშობლო გშია“ — ემიგრანტი შვედეთიდან 0

„მგონი ნოსტალგია გრძნობა კი არაა, არამედ მატერიალური, კონკრეტული, …სახელს ვერ ვარქმევ, აი რაღაცაა. ბიოლოგიურ სოციალურ კულტურულ პიროვნული მიზიდულობა ადგილისადმი, სადაც გაიზარდე. უცხო ქვეყანაში, ქუჩაში შემხვედრებში ნაცნობ სახეებს, სამშობლოდან მეზობლებს, ახლობლებს ეძებ, ის იმას ჰგავს, ეს ამას. უცხო ადამიანებს ახარისხებ იმისდა

Read More

„სირცხვილია“ — ანიტა რაჭველიშვილი 0

ანიტა რაჭველიშვილი: „მთელი დღეა ქალაქში ფეხით დავდივარ! გამორთულია შადრევნები ეს ერთი! ამის გამო კიდევ უფრო გაუსაძლისია ეს სიცხე! არ არსებობს ტროტუარები ქალაქში და არ არსებობს გზაზე გადასასვლელი მონაკვეთები! გასაგებია რომ ყველაფერს მერია ვერ გაგვიკეთებს,მაგრამ ამის გაკეთებაც ჩვენ ხომ არ გვევალება?!

Read More