Jolo.ge | სოფელი Archives - Jolo.ge


Tag "სოფელი"

Back to homepage

«- არ დაურეკო — ორივეს გვიბრძანა დახლთან მდგარმა «ცეცხლისფერმა» ქალმა»… 0

სოფელში ხომ დღე არ გავა, რომელიმე «მარიტა» არ შესვან ვირზე და არ ამოილაფონ თავადაც. არ უყვართ ის ქალი. აიჩემეს : თავს გვამეტებს, თმას ცეცხლისფრად იღებავს, გვერდითა უბნელ კაცს წინ ეჯდა მანქანაში… სად აღარ ნახეს თურმე, თავად რომ არასოდეს გაუვლიათ, ისეთ

Read More

რა გვჭირს, რა დაგვემართა?! 0

გავიზარდე ასკანაში, გურიის ერთ ლამაზ სოფელში, თითქოს ჩვეულებრივ ოჯახში.. ბებიას, ბაბუას, დიდი ბებია მარგალიტას, მეორე დიდი ბებია ნინუცის, დედას, მამას, ბიძების, მამიდების, ბიცოლების, ნათესავების, მეზობლების, მოყვრების და მოკეთეების გარემოცვაში.  არ მახსოვს და რაც მახსოვს ნამდვილად სწორად მახსოვს, ვინმეზე ცუდის, საძრახის თქმას

Read More

„ რამდენი წელი უნდა გავიდეს, რომ ეს მხარდაჭერა დამავიწყდეს?!“ 0

ჯერ კიდევ სტუდენტი ვიყავი, ახალი წლის წინა დღეები იდგა, ჩავაბარე სემესტრის გამოცდები და სოფელში წავედი. ყველა სახლში, ჟრიამული და სამზადისი დამხვდა, ყველა ახალ წელთან შესახვედრად ემზადებოდა. კალანდამდე ორი დღით ადრე, მოულოდნელად გარდაიცვალა, ჩემი ახალგაზრდა ბიძა, ნიკო შევარდნაძე, მეხის გავარდნა იყო

Read More

უცნობის სიკეთით გაოგნებული მოხუცი ბაბუ 0

ამ კეთილ ბაბუს ცალი ფეხი არ აქვს, უბრალო ხის მორი ჰქონდა მიმაგრებული ფეხზე და მიუყვებოდა მის გზას, როდესაც ტრასაზე შემთხვევით მანქანიდან დაინახა ეს ბაბუ ჩვენმა უმაგრესმა მეგობარმა. ის სოფელი დაიმახსოვრა, მერე გამგებელი იპოვა, მერე ბაბუ იპოვა, თბილისში ჩამოიყვანა და საპროტეზო

Read More

„ტიტუუ, რაია ბებია აგი“, — სოფელი და მხატვრის ჩანახატი 0

საქართველოში ბევრია კარგი ადამიანი, განსაკუთრებით რეგიონებში, სადაც არ მუშაობენ ტურისტებზე და გზად მოწყვეტილ ბროწეულზე არ ამოგადენენ ცხვირში ქართველობას. მჭადს ზელენ სახლებში, დიახ, მჭადი ურჩევნიათ შვიდას გრამიან პურს, რომელიც სინამდვილეში ორასია. შეგიპატიჟებენ სახლში უცხო ადამიანს, დაგაძალებენ კიდეც! — ჰაა, შემოი ახლა,

Read More

ქართული მარაზმი 0

სამშობიაროს კედელზე აღნიშნული დაბადების თარიღი; სარფიანი ნათლია; ერთმანეთის შურით აშენებული უზარმაზარი სახლები, რომლებიც ისე ინგრევა, გაკეთებას ვერ ასწრებენ; თუ რამ ძვირფასის ვიტრინაში გამოფენა; ვალით გადახდილი ქორწილი; ახალი პატარძლის ხელზე 6 ბეჭედი; ქორწილში ჩოხის ჩაცმით გამოხატული პატრიოტიზმი; შვიდსართულიანი სუფრა და დალევა

Read More

„აქ ქალს, ბავშვს და საქონელს ერთი ფასი აქვს“ … 0

თუ გინდათ ღრმა დეპრესია აიკიდოთ ორ წუთში, ქართლის სოფლებში ჩაიარეთ მანქანით და ყველაფერს დააკვირდით გარშემო. სახლებს, ეზოებს, მაღაზიებს, ხალხს, ცხოველებს, განსაკუთრებით იმ სეზონებზე, როცა ცივა. დაბომბილს გავს ყველაფერი. საილენთ ჰილი, გოსთ ვილიჯი. ქალი გადმოდის ქუჩაზე, თავისივე ზომის თივის ბრიკეტი მოუგდია

Read More

„და განა მარტო მე… ყველა ქალი ასეა სოფელში“… 0

შრომაა სოფელი და ჩემი ყოველი დღეც. ხანდახან დაღლილსა და გადაქანცულს ბალიშზე თავის მიდებისთანავე წამიღებს ძილი. ეს მაშინ, თუ ხვალინდელი საფიქრალი არ დააკრთობს მას… არადა საფიქრალ-საზრუნავი იმდენია ვინ მოსთვლის… ხშირად დამთენებია კიდეც ამ ფიქრებით და მერე საკუთარ თავზე გავბრაზებულვარ… არადა რთულია

Read More

ნამცხვარი ღირდა 5 სიტყვა 0

ეს მართლა მოხდა. ძალიან ჭირდა ცხოვრება. ხშირად ბოთლებსაც კი ვაბარებდით და “ვიზიარებთ თქვენს მწუხარებას” – მხოლოდ ეს სამი სიტყვა გავგზავნეთ იმ ზამთარს მე და დედამ ფოსტიდან რომელიღაც სოფელში. მერე გზად რაღაც ერთი ნამცეცი, უმწეო ნამცხვარი ვიყიდეთ დარჩენილი ხურდით და სახლში

Read More

„გეფიცებით სამოთხეა აქაურობა და მარტო 5 ადამიანი ცხოვრობს“ — აკა სინჯიკაშვილი 0

როცა ისეთ მიტოვებულ სოფლებში აგვაქვს პროდუქტი, სადაც ძალიან ცოტა ადამიანი ცხოვრობს, ყველაზე ძნელი სანახავი მიტოვებული სახლებია  ეს სახლი ჯერ არ დანგრეულა, ფეხზე დგას. ხეები ამოვიდნენ იატაკიდან და მაინც მაგრად დგას. ააშენეს, გაალამაზეს, დასახლდნენ, მერე ქალაქისკენ გაუწიათ გულმა და ყველა წავიდნენ უკვე

Read More

„ნუ ვყიდით ჩვენს მამა-პაპისეულ მიწებს“ — ანიტა რაჭველიშვილი 0

„დავუბრუნდეთ სოფელს და ნუ ვყიდით ჩვენს მამა-პაპისეულ მიწებს ნურავიზე საერთოდ! მე და ჩემი ოჯახი მალე რაჭაში გადავსახლდებით! იქ დავბინავდებით და იქ მივხედავთ მიწას, ვაზი გავაშენეთ უკვე. დიდ ფერმასაც გავაკეთებთ და ადგილობრივებს დავასაქმებთ(თუ რა თქმა უნდა შევძელით და ”ბირჟას” მოვწყვიტეთ საერთოთ)!

Read More

„სად მიდიან ვარსკვლავები, რომლებიც ცას სწყდებიან“ 0

  «სრულიად უცნობი გოგოს ფოტოებს ვათვალიერებ და ვფიქრობ, სად მიდიან ვარსკვლავები,  რომლებიც ცას სწყდებიან. იქნებ მიწაზე? ხომ შეიძლება მათაც უყვარდეთ… ვთქვათ, რიმელიმე კეთილი გლეხი, დაინახონ ცისსიმაღლიდან და შეუყვარდეთ. ალბათ ბავშვური სისულელეა ასეთი ფიქრი. ისეთივე სისულელე, როგორც იმის გაფიქრება, რომ მდიდარ, სიმპტიურ კინოვარსკვლავს

Read More

»რას დავეძებ მოპარიზებას, შენ თუ ახლოს მე(გულები)» 0

არ მაწყენდა პარიზული შემოდგომა, ელისეს მინდვრები და სენას სანაპირო, მაგრამ შენი სოფლის ფერთობზე შეფენილ ბილიკს, კარალიოკის და მსხლის ფოთლებით მოხატულს ვერ ვუღალატებდი… ღალატი მარტო მრუშობა არ არის, არც ცოლთან წოლა და სხვაზე ფიქრი… ღალატია ისიც, როცა შენს პატარა სახლუკას აწვიმს,

Read More

„სხვისთვის რომ არ გადაედოთ ინფექცია, სიკვდილს აქ ელოდებოდნენ“… 0

„ეს ანატორის აკლდამებია, ხევსურეთში შატილიდან სამ კილომეტრში მუცოს გზაზე, ამ საოცარი მთის ძირში“ — წერს პაატა ქურდაძე ფეისბუქის პირად გვერდზე და ძვლებით სავსე აკლდამაზე ჰყვება.  უცხოეთში მცხოვრებმა ქართველმა ხელოვანმა წლევანდელი ზაფხული შვილთან ერთად საქართველოში მოგზაურობას დაუთმო. დროდადრო შთაბეჭდილებებს სოციალურ ქსელში

Read More

«მგონია თუ ვინმეს ღმერთთან საუბარი შეუძლია, ასეთი გულწრფელი და ჯიუტი უნდა იყოს»…. 0

ბებიაჩემი მორწმუნე იყო. ძილის წინ ჩუმად ლოცულობდა, სწრაფად და ძალიან გაურკვევლად. ხელები დახრილი ჰქონდა და მხრები ოდნავ აწურული. სახე დაძაბული და ჯიუტი, ძალიან ჯიუტი. თითქოს თვალებში უყურებდა ღმერთს. უყურებდა და ლოცვის დასასრულისას, ხმამაღლა და გარკვევით ეუბნებოდა: ღმერთო ლელაიე სამოთხეში მუახვედრე იცოდე

Read More