„შვილო, ახლა ზამთარი და სუსხია ჩვენთან“ … | Jolo.ge


„შვილო, ახლა ზამთარი და სუსხია ჩვენთან“ …

„შვილო, ახლა ზამთარი და სუსხია ჩვენთან“ …

«შვილო, ახლა ზამთარი და სუსხია ჩვენთან, მაგრამ შეშა ჯერ ბევრი გვაქვს, არ ინერვიულოთ. მე და მამაშენი ყოველ დილით 6 საათსა და 30 წუთზე ვდგებით, წინდებს ამოვაცმევ ხოლმე ბეჩავს, აღარ შუძლია წელში მოხრა, ჩაიბურტყუნებს ხანდახან: რა დრო იყო ქალო მე რომ გაცმევდი წინდებს დეკემრის რიცხვებშიო, თომას ველოდებით არა მაშინ? მკითხავს ხოლმე თითქოს შენს მეტს კიდევ დავლოდებოდეთ ვინმეს. . .

ასწევს მერე თავის დაძარღვულ, გაცრეცილ ხელებს და მხრებზე ჩამომაწყობს, დაბერდა შვილო მამაშენი, ისე დაბერდა მეტკინება ხოლმე მხრები და ღუმელის ანთებას მოვიმიზეზებ რომ გავინთავისუფლო.

ხვდება განა ვერა ხვდება რომ აღარ შეუძლია…

შემოვდგავ მერე უბე გამოჟანგული ვედროთი წყალს, ღორებს რომ თბილი საჭმელი დავუსხა, ცოდონი არიან. ისეთი სუსხია, ისეთი რომ ჩვენ წიქარას ცინდლები მიეყინება ხოლმე დრუნჩზე.

მე ყოჩაღადა ვარ დედა გენაცვალოს სანამ შემეძლება დავიკაპიწებ ხელებს და იმხელა ქვაბში ამოვიყვან ყველს იდაყვამდე რომ დამიშრატიანდეს…

იმ დიდ ქვაბში ვაგროვებ რძეს ლიანა მამიდამ რომ მაჩუქა ქალაქში წასვლის წინ… ყველა მესამე დღეს მინდა ხოლმე აქა მყავდე დედი, ამოგიღო შენს კარლსონიან ჭიქაში ჯერ არ ამოყვანილი ყველი…

მერე რა გულიანად იცოდი ხვრეპა ბოლოში დარჩენილი შრატისა, ნეტავ ხომ არა გწყინდა ჩემი შენიშვნები ამ საქციელზე.

აღარავინ დარჩა სოფელში დეე, ყოველი თვის ბოლოს დაბარებულივით ცხადდებიან სამსჯავროზე სოფლის უხუცესები, მაშინ თუ ახსენდება ახალგაზრდობას, რომ აქაც სუნთქავენ ჰაერს ჯერჯერობით, მაგრამ მიაბარებენ მიწას სახლის ყარაულებს, მიასხავენ წყალწყალა ღვინოს არ გაციებულ, ორთქლიან მიწაზე და გამოკეტავენ საჩქაროდ კარებს, დაადებენ თოთო ბავშის მუშტის ხელა ბოქლომს და მოდიან, შემეშინდება ხოლმე ცაცოაანთ უბანში გავლისა, მომაყრიან ქოქოლას ბოქლომ დადებული სახლის ზღრუბლები და შემეშინდება ხოლმე დედი.

ყვავების ანაბარა შემოვრჩით მგონი…

აღარავინ დავრჩით, მიმისუსტდა მამაშენიც ძლიერ, აიმაღლებს ხავერდ გადაკრული მუთაქით სასთუმალს და თვალებ მინაბულს სევდა ეღვენთება თითებიდან, ენატრებით.

ჭამითაც აღარ ჭამს ისე გემრიელად, წვნიანს შეხვრეპს გაწყალებული ტუჩებით და საყვედურებით სავსე, ვარდისწყლისფერ თვალებით მიყურებს მერე, ვერ კი ვხვდები რა უნდა, მარილი ზომიერად აქვს.

განა მეტყვის რამეს?

ადგება უჩუმრად, ჩაილაგებს დარდებს თვალებში, გავა ყოველი დღის ოთხ საათზე ეზოს გარეთ, ჩამოჯდება ლურსმნებ ამოშვერილ სკამზე და გზას გაჰყურებს, თითქოს ელოდებაო ვისმეს…

გული მიკვდება დედი, შენ ხომ კარგად იცი მისი სუნთქვა რომ შემომაკლდეს თავს ვერ ვიცოცხლებ დედი… ვეღარ ამოვიყვან სამ დღეში ერთხელ ყველს.

იქნებ ჩამოხვიდე მიმისუსტდა ერთადერთი შვილის მამა დედი…
უკან რომ წახვალ ნუ დაადებ ბოქლომს ჩვენს კარებს!!!»

ხატია ხადური 

ნანახია:(35)-ჯერ


Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Comments

comments


Tags assigned to this article:
ზამთარიშეშაშვილი

Related Articles

დღეს «ბეთლემის უბნის ფესტივალი 2016» გაიმართება

21 მაისს, უკვე ტრადიციულად, ძველი თბილისის ბეთლემის უბანში იმართება „ბეთლემის უბნის ფესტივალი“. აღნიშნულ ღონისძიებას ტრადიცია ჩაეყარა ICOMOS საქართველოს მიერ განხორციელებული


,,კარგი გაზრდილია, რომ ინატრებ ისეთი შვილია»-მიშა მესხი ბერა ივანიშვილზე

ლოს ანჯელესში «ოსკარის» დაჯილდოების ცერემონიალზე,  ქართველ ხელოვანებს ბიძინა ივანიშვილის შვილმა და ტელეკომპანია «GDS»-ის დამფუძნებელმა ბერა ივანიშვილმა უმასპინძლა. ამის შესახებ მიშა მესხმა ,,ეკა


ბექა გოჩიაშვილი და სტენლი კლარკის იდეით გაჟღერებული «ჰერიო ბიჭებო»

ბექა გოჩიაშვილის მიერ სოციალურ ქსელში განთავსებულ პოსტს მკითხველი ოვაციით შეხვდა.  «სტენლის იდეით «ჰერიო ბიჭებოს» ვუკრავთ დღეს შვეიცარიაში-St. Moritz Festival de


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*