როგორი აუტანელიც არ უნდა იყოს დღევანდელი ტკივილი, გაუძელი! — წერილი ყოფილ მოსწავლეს, გიორგის | Jolo.ge


როგორი აუტანელიც არ უნდა იყოს დღევანდელი ტკივილი, გაუძელი! — წერილი ყოფილ მოსწავლეს, გიორგის

როგორი აუტანელიც არ უნდა იყოს დღევანდელი ტკივილი, გაუძელი! — წერილი ყოფილ მოსწავლეს, გიორგის

მე და შენ ბევრჯერ გვისაუბრია…გვისაუბრია ყველაზე მნიშვნელოვანზე-ადამიანსა და მის გრძნობებზე, დაუსრულებელ ბრძოლებზე, შიშზე და სიყვარულზეც კი. ალბათ არ იცი, რომ ეს საუბრები ჩემთვისაც არსებითი იყო, იმიტომ რომ მაშინ მეც ცუდად ვიყავი. უფრო ცუდად, ვიდრე  დრო და დრო ვარ ხოლმე და ამავე დროს, იმაზე ბევრად კარგად, ვიდრე ჩვეულებრივ შემიძლია ვიყო. »კარგად»იმიტომ რომ ფუფუნება მქონდა, ტკივილი მეგრძნო. გაგიკვირდება ალბათ, მაგრამ საკუთარ ტკივილში მომწყვდევა არანაკლები ბედნიერებაა, ვიდრე სიხარული. იმიტომ რომ ტკივილი გვიცავს, გვკურნავს და გვახეიბრებს თან, რომ დაშვებული შეცდომები არ გავიმეოროთ, საკუთარ თავზე მეტი პასუხისმგებლობა ავიღოთ.

მე ჰოლდენ კოლფილდზე გიყვებოდი ჩემს შთაბეჭდილებებს, გეუბნებოდი, რომ ნებისმიერ »გონებადალაგებულზე»  წინ დავაყენებდი მას, იმიტომ რომ გული ერჩოდა. გული ერჩოდა კი ნიშნავს, რომ  საზოგადოების უსიცოცხლობა სტკიოდა, სამყარო რომ ერთ დიდ სიკვდილს დაემსგავსა, ამას ვერ ეგუებოდა. გარშემო თავი ყველას ჯანმრთელი ეგონა, ავადმყოფად კი მხოლოდ მას მიიჩნევდნენ. მისკენ თითს იშვერდნენ და გიჟს ეძახდნენ. გიჟი იყო, იმიტომ რომ ცოცხალიც იყო და ყველაფერი სულერთი ჯერ კიდევ არ გამხდარიყო მისთვის. ხედავდა,როგორ უსულგულოდ, მკვდარი თევზებივით მიტივტივებდნენ ადამიანები, ოღონდ ამ მკვდარი თევზებივით უცოდველები არ იყვნენ. გამეტება შეეძლოთ, ერთმანეთის გაცამტვერება და დასახიჩრება. გახსოვს ალბათ, როგორ ენატრებოდა გარდაცვლილი ძმა, ყველა ცოცხალზე უფრო ცოცხალი და ალბათ ისიც გახსოვს, რომ ბოლოს დაასკვნა: ცხოვრება მაინც ცხოვრებაა და გრძელდება, ფეხი უნდა აუწყო და იცხოვროო. ჩემთვის გავიფიქრე,რომ ძლიერება სწორედ ამაში ვლინდება- გადაწყვეტილებაში, რომ ამ ქაოსში იცხოვრო და გაძლო ისე, რომ კი არ გაფუჭდე, არამედ  დამკვიდრდე ისეთად, როგორც საკუთარი თავი თვითონ გიხარია. ამას გამძლეობა სჭირდება, მონდომება კი პირველ რიგში.

ბედნიერი ხარ, რომ გრძნობ, რა მნიშვნელობა აქვს, რას. მთავარია, გრძნობ. იმიტომ რომ სანამ გრძნობ, მანამ ხარ ცოცხალიც და სიცოცხლის გამოხატულებაც. როგორც კი გრძნობას დათრგუნავ, დანარჩენი ცოცხალ-მკვდრებივით მოკვდები. დღევანდელი ტკივილი, როგორი აუტანელიც არ უნდა იყოს ის, ხვალინდელი დღისთვის წამალია, ამიტომ ხარბად დაეწაფე მას და ბოლომდე ამოცალე, თავი დაუთმე, გამბედაობა გეყოს, არ გაექცე. მერე სინათლე თავისით შემოვა.

პატივისცემით შენი გულშემატკივარი მასწავლებელი

ნონო ბაია გახოკია   

ნანახია:(500)-ჯერ


Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Comments

comments


Related Articles

„ჰო, ფრაუ მარტა“ — ქართველი ემიგრანტის სულისშემძვრელი ლექსი

ჰო, ფრაუ მარტა , გსურთ მოგიყვეთ ერთი ამბავი?! ოღონდ ნამდვილი… როგორც სუნთქვა, ისე მართალი. არის ქვეყანა… მასზე მითებს დღესაც ჰყვებიან-


საქველმოქმედო აქცია — საახალწლო საჩუქრები შშმ პატარებს

შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე თბილისის ჩვილ ბავშვთა სახლის პატარების საახალწლო განწყობაზე ტურისტულმა კომპანია ,,აღმოაჩინე საქართველომ» იზრუნა. კომპანიის თანამშრომლებმა და სტაჟიორებმა პატარებს საჩუქრად


რატომ არ შეუშვეს ქრისტინე იმედაძე «ისთ ფოინთში» და რატომ გამოაგდეს მომღერალი «თბილისი მოლი»_დან?!

«ეს ფოტო სხვა ქვეყანაშია გადაღებული.. აფთიაქში! თოი ყველგან ჩემთან ერთად მოგზაურობს და ყველა ქვეყანაში ნებისმიერ კაფეში, სავაჭრო ცენტრში, მაღაზიაში და


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*