„ძალიან მაკლდა … შეხება, სურნელი, სითბო …“ — ქართველი ემიგრანტის „ჟილეტი“ | Jolo.ge


„ძალიან მაკლდა … შეხება, სურნელი, სითბო …“ — ქართველი ემიგრანტის „ჟილეტი“

„ძალიან მაკლდა … შეხება, სურნელი, სითბო …“ — ქართველი ემიგრანტის „ჟილეტი“

ბავშვობაში, მამაჩემს და დედაჩემს ჰქონდათ საზიარო ერთი ჟილეტი, ხელნაკეთი იყო, ძალიან უცხო და ლამაზი. შემოდგომიდან გაზაფხულამდე, როდესაც ციოდა, ხან ერთი ჩაიცმევდა ხოლმე მას, ხან მეორე.

მე პატარა ვიყავი და მინდოდა დიდი გავმხდარიყავი, რომ მეც ჩამეცვა ეს ჟილეტი. როდესაც ძილის წინ რაღაცის შემეშინდებოდა ან ავად ვიყავი ვთხოვდი მათ, რომ ეთხოვათ ეს ჟილეტი.

მას რაღაცნაირი სურნელი ჰქონდა. უცნაური, თითქოს თავისი, ინდივიდუალური თან დედისა და მამის. ჟილეტს შემოვახვევდი ხოლმე ბალიშს, ისე, რომ ჟილეტის შიდა მხარეზე თავი დამედო. საოცრად მამშვიდებდა. იმ ღამეს ვიყავი მშვიდად და ტკბილად მეძინა. …

წუხელ ღამით, ოთხი საათისკენ… გამომეღვიძა, თითქოს იმ ჟილეტის სურნელი იყო სადღაც… დიდხანს ვიჯექი საწოლზე. ზრდასრული, მაგრამ ბავშვი… ძალიან მაკლდა … შეხება, სურნელი, სითბო …

 

გიორგი თუმანიშვილი

ნანახია:(88)-ჯერ


Comments

comments



Related Articles

„ფრთხილად, ემიგრანტო დედებო!“

დღეს დილით მოგვიანებით გავიღვიძე, რადგან წუხელ მე და ჩემმა მოხუცმა ჩვეულზე გვიან დავიძინეთ. ის იყო საუზმეს ვამზადებდი, რომ ჩემს მობილურ


„და მაინც, მიუხედავად ყველაფრისა, სულ მტკივა უსამშობლოდ ყოფნა“ …

ზუსტად სამი წლის უკან, თვითმფრინავში რომ ჩავჯექი, ცრემლები ღაპაღუპით თავისით მომდიოდა, მაშინ საკუთარ თავს შევპირდი, როგორც არ უნდა რთული ყოფილიყო


ცისფერი თვალებით ჩამაშტერდა და ქართველი ხარო?

მეტრობუსში მოკრძალებულ დაბალ ხმაზე ჩავჩურჩულე ტელეფონს და ჯიბეში ჩავიცურე. შავებში, თურქულად შეფუთული ქალი ერთი ადგილიდან წამოხტა და რომ მეგონა ჩასასვლელად


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*