„მაპატიეთ, დამაგვიანდა“ — ტრადიციები სხვადასხვა ქვეყანაში | Jolo.ge


„მაპატიეთ, დამაგვიანდა“ — ტრადიციები სხვადასხვა ქვეყანაში

„მაპატიეთ, დამაგვიანდა“ — ტრადიციები სხვადასხვა ქვეყანაში

ქართველებისთვის დაგვიანება უცხო ხილი არ არის, თუმცა ამის მიუხედავად ჩვენს ქვეყანაში პუნქტუალობა საკმაოდ ძვირად ფასობს. „გერმანული დროით“ საკმაოდ გავრცელებული ფრაზაა ჩვენში და ნიშნავს, რომ ვიღაც შეხვედრაზე დანიშნულ დროზე მივიდა.

 

პუნქტუალობა ქვეყნების მიხედვით განსხვავებული ცნებაა, თუ ზოგიერთ მათგანში ძალიან მნიშვნელოვანია ზუსტ დროს მისვლა, სხვებში დაგვიანება ნორმად ითვლება. წარმოგიდგენთ რამდენიმე ქვეყნის ტრადიციას დაგვიანებასთან დაკავშირებით:

 

სამხრეთ კორეა — ქვეყანაში პუნქტუალობა ძალიან ძვირად ფასობს, დაგვიანება უპატივცემულობად ითვლება.

 

მალაიზია — თუ მალაიზიელი გეტყვით, რომ 5 წუთში შეგხვდებათ მას ერთ საათზე ადრე არ უნდა ელოდოთ.

 

ჩინეთი — სრულიად ნორმალურად ითვლება თუ დათქმულ დროზე 10 წუთით გვიან მიხვალთ.

 

იაპონია — აქ 1 წუთით დაგვიანებაც დაგვიანებად ითვლება.

 

მექსიკა — შეხვედრაზე 30 წუთით დაგვიანება სრულიად საპატიოა.

 

გერმანია — დათქმულ შეხვედრაზე ჩვეულებრივ 10 წუთით ადრე უნდა მიხვიდეთ.

 

ნიგერია — თუ შეხვედრა 13:00 სთ-ზეა დაგეგმილი, ეს ნიშნავს იმას, რომ ის შესაძლოა დაიწყოს ნებისმიერ დროს 13:00 — 14:00 შუალედში.

 

ბრაზილია — აქ არ გევალება დათქმულ დროზე მისვლა, თუ არ გეტყვიან ფრაზას: „ინგლისური დროით“.

 

საუდის არაბეთი — აქ დრო მნიშვნელოვანი ფაქტორი არ არის და შეხვედრაზე ნახევარი საათით დაგვიანება ნორმალურია. შეხვედრისას საათზე დახედვა უტაქტობად ითვლება.

 

განა — იმ შემთხვევაშიც კი როცა შეხვედის დრო დანიშნულია ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ მიხვიდეთ სამუშაო საათების განმავლობაში.

 

ინდოეთი — პუნქტუალობა აქ ბევრს არაფერს ნიშნავს. დრო შეგიძლია თავად მართო.

 

მოროკო — აქ დაგვიანება დაწყებული ერთი საათიდან, დასრულებული მთელი დღის დაგვიანებით სრულიად ნორმალურია.

 

საბერძნეთი — 30 წუთით დაგვიანება ნორმალურია. პუნქტუალობა აქ უპირატესობად არ ითვლება.

 

ნანახია:(287)-ჯერ


Comments

comments



Related Articles

მსოფლიოს კრიმინალების უკანასკნელი სიტყვები

„მინდა პრესამ იცოდეს, რომ სადილზე სპაგეტი O-ს ნაცვლად სპაგეტი მომიტანეს“, — ეს იყო ტომას გრასოს ბოლო სიტყვები. 1990 წელს ის


„იმ დღის მერე, მე სახლიდან არაფერი მომითხოვია“ — გიორგი კეკელიძე

ორიათასიანების დასაწყისია. სტუდენტობის პროლოგი. თვეში ერთხელ, ვაგზლის მოედანზე ავტობუსს ვხვდები და მძღოლს ,,გამოტანებულს’’ ვართმევ — ჭადი, მოხარშული ქათამი და 30


«- არ დაურეკო — ორივეს გვიბრძანა დახლთან მდგარმა «ცეცხლისფერმა» ქალმა»…

სოფელში ხომ დღე არ გავა, რომელიმე «მარიტა» არ შესვან ვირზე და არ ამოილაფონ თავადაც. არ უყვართ ის ქალი. აიჩემეს :


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*