Jolo.ge | მკითხველის გვერდი Archives - Jolo.ge
Something went wrong with the connection!


მკითხველის გვერდი

Back to homepage

„… დედას ეს ვარდი უნდა მივუტანოო“…  – კადრში გაყინული ემოცია 0

“ეს ძალიან მაგარი ბიჭი შემხვდა ბოლნისში. ძალიან გახარებული გარბოდა, წამით გავაჩერე და სად გარბიხართქო, ვკითხე… დედას ეს ვარდი უნდა მივუტანოო. სულ ეს იყო. – საბა ჯინჭარაშვილი 9 წლის.“   ვუყურებ ამ კადრს, ვკითხულობ ამ სიტყვებს და მიხარია… მიხარია, რომ საქართველოში ყოველთვის

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

სიხარული, რომელიც უდრის გაფრენას 0

მე მსურს, მოგიყვეთ უეცარი სიხარულის შესახებ, რომელიც უდრის გაფრენას? ზამთრის სუსხიანი დილა… აი ისეთი, შენი და თბილი საწოლის მეგობრობის სადღეგრძელოს ცხელი ჩაით სავსე განსხვავებულით რომ გასმევს. დაუდევრად მოვიგდე კაშნე და შევაბიჯე ზამთრის საყინულეთში.   მივაბიჯებ ჩამოცვენილ ფოთლებს შორის და ერთი

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

„ყოველთვის, როცა მგონია, რომ არაფერია ამქვეყნად მშვენიერი, ის კადრი მახსენდება“ 0

თუ გინახავთ თქვენი თავი, როგორ უყურებთ მას, ვინც გიყვართ? თუ გინახავთ შორიდან? მე მინახავს. ერთი კადრია, ორი წამი გრძელდება სულ: ვუყურებ, ვიცინი. გვერდიგვერდ ვდგავართ, შევყურებ და ვუცინი. ალბათ ათასჯერ ვნახე ის კადრი, ვახვევდი და ვახვევდი, ვუყურებდი და ვუყურებდი უსასრულოდ. და

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

„სად მიდიან ვარსკვლავები, რომლებიც ცას სწყდებიან“ 0

  “სრულიად უცნობი გოგოს ფოტოებს ვათვალიერებ და ვფიქრობ, სად მიდიან ვარსკვლავები,  რომლებიც ცას სწყდებიან. იქნებ მიწაზე? ხომ შეიძლება მათაც უყვარდეთ… ვთქვათ, რიმელიმე კეთილი გლეხი, დაინახონ ცისსიმაღლიდან და შეუყვარდეთ. ალბათ ბავშვური სისულელეა ასეთი ფიქრი. ისეთივე სისულელე, როგორც იმის გაფიქრება, რომ მდიდარ, სიმპტიურ კინოვარსკვლავს

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

“არ შემატოვეს წარსული, არ დამითმეს აწმყო და მომავალს მპირდებიან” 0

“წვიმამ ჩამორეცხა ნამუსი თბილისს და მტკვარს გაატანა. ქალაქი გარინდული დამახვედრა დილამ. არ ვიცი რა ვთქვა! ყველაფერი წყალსაც წაუღია, თუკი სიტყვაა მძიმე. არაფერია იმაზე საშინელი, როცა ძაღლები გღალატობენ. ,,ერთგულება გაბოზდა და იმრუშა ღალატთან…“ მახსენდება მეგობარი, ძმა, თანამესულე. ჩემი ძმები ყველაზე დიდი

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

„აბა, რომელმა მწერლებმა და პოეტებმა გადაწყვიტეს?“ 0

გალაკტიონი და კონსტანტინე გამსახურდია გვერდიგვერდ სხედან მწერალთა კავშირის სხდომაზე. დარბაზში სხედან, პრეზიდიუმში სხვები არიან მოკალათებულნი. ერთ-ერთი მათგანი ტრიბუნიდან ხმამაღლა ამცნობს დამსწრე საზოგადოებას რაღაც გადაწყვეტილებას და ასე იწყებს: „საქართველოს მწერლები და პოეტები შეიკრიბნენ და გადაწყვიტეს, რომ…“ – ამ დროს გალაკტიონმა კონსტანტინეს

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

“ყველაზე დიდი დანაშაული უსაქმურობაა, რომლისგანაც ყველა ბოროტება წარმოიშობა” 0

„გაჭირვება არ ამართლებს უზნეობას, გაჭირვება არ ამართლებს ხელმრუდობას, უწესობას. მუდამ უჭირდა ჩვენს ხალხს, მაგრამ ქვეყანას არ ვაქცევდით, არ ვქურდობდით, არ ვძარცვავდით, არ ვუსაქმურობდით. ყველაზე დიდი დანაშაული უსაქმურობაა, რომლისგანაც ყველა ბოროტება წარმოიშობა. სამსახური არ იშოვებაო, რომ ამბობენ, რა, ყანა არ იშოვება?!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

„მე ამ წიგნმა მსოფლმხედველობა გამიფართოვა“ – შტეფან ცვაიგი „გველის პერანგის“ შესახებ 0

1928 წელს გერმანიაში, იენაში, გამომცემლობა „დიდერიხის“ მიერ გამოქვეყნდა გენიალური ქართველი მწერლის, გრიგოლ რობაქიძის უგენიალურესი ქმნილება „გველის პერანგი“, რომელსაც წინასიტყვაობად ყველასთვის ცნობილი მწერლის შტეფან ცვაიგის სიტყვები ჰქონდა დართული:     „ჩვენი ევროპული და საერთოდ მთელი ცივილიზებული სამყარო შეუფერხებლად ემორჩილება უნიფიკაციისა და

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

carpe diem – დაიჭირე წამი 0

აი როცა ამ ორ რაღაცას საკუთარ თავში “დაბროს” მისცემთ, ჩათვალეთ რომ საბოლოოდ გაიზარდეთ. (დედას გეფიცებით) 1. რატო არ შეუძლიათ ადამიანებს, რომ უბრალო მოცემულობად და შემთხვევითობად მიიჩნიონ ის, რაც დაბადებიდან მოჰყვათ და ამის მერე მხოლოდ სრულყოფისკენ ისწრაფვოდნენ, თუნდაც იმით, რომ რაც

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More

როგორ მინდა აი ახლა, ამ წამს რომელიმე მშობლიურ ქალაქში მივდიოდე დიდ გზაზე და 0

„როგორ მშურს იმ ფრენდების, მშობლიური ქალაქები რომ აქვთ და იქ მიდიან საახალწლოდ. რომ იცი, რომ სადღაც გელიან მთელი გულით დიდი ხნის უნახავს, შენთვის რომ ალაგებენ საგულდაგულოდ მთელ სახლს, “ბავშვი” უნდა ჩამოვიდესო. ამზადებენ და ამზადებენ საჭმელებს, ისე თითქოს ბოლო დღე იყოს..

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read More