Jolo.ge | Январь 2014 - Jolo.ge


»და დრო გადიოდა…» — შეხვედრა მანანა მენაბდესთან 0

მანანა მენაბდე პროფესიით რეჟისორია. ამასთან, ხატავს,  ლექსებსაც წერს, ამჟამად კი მისი იგავ-არაკების კრებულის — ,,და დრო გადიოდა“-  პრეზენტაცია გაიმართა. თუმცა ქართველი მსმენელისთვის ის, პირველ რიგში, მომღერალია, იშხნელების შთამომავალი და გარკვეულწილად, მათი ტრადიციების გამგრძელებელიც.    ,,ხშირად მეკითხებიან, რატომ ვმღერი თვალდახუჭული, მე კი

Read More

ფილარმონიის წინ თემურ წიკლაურის ვარსკვლავი გაიხსნა 0

 საქართველოს კულტურის პალატის ორგანიზებით, თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში თეიმურაზ წიკლაურის საიუბილეო საღამო გაიმართა, რომელიც მომღერლის 45 წლიან მოღვაწეობას მიეძღვნა.    ,,დიდი მადლობა დავით ოქიტაშვილს, რომ ამ ასაკში ,,ვარსკვლავ-ბიჭუნა“  გამხადა“ — ამ სიტყვების შემდეგ შესრულებული ცნობილი სიმღერით — ,,გული არა ბერდება“

Read More

,,მწერალთა სახლმა“ ეთერ თათარაიძეს უმასპინძლა 0

,,ეს არის ადამიანი, რომელიც წარსულს აცოცხლებს აწმყოსთვის და აწმყოში ზრუნავს მომავალისთვის“, — ამ სიტყვების ადრესატი ეთერ თათარაიძეა, ან უბრალოდ ეთერო, როგორც მას უახლოესი ადამიანები უწოდებენ. პოეტი, პედაგოგი, მონოგრაფიის ავტორი და ამასთან, სასიამოვნო მოსაუბრე, რომელიც, მეუღლესთან, ამირან არაბულთან ერთად, უკვე რამდენი წელია

Read More

მძიმეა ჯვარი უწმინდესო… 0

მძიმეა ჯვარი უწმინდესო, ჯვარი სათქვენო, გრძელია გზა და დამღლელია თქვენი  აღმართი, დამტვერილ თვალებს გზა უფლისა უნდა აჩვენოთ, დედა ღვთისმშობელს შეავედროთ სული ამათი….. წლებით ნატირალ  ქუთუთოებს სველი სიმშრალის ტკივილი კლავთ და წარსულისკენ ხსნიან დარაბას მომავალს სუნი მოსცხებია ცოდვის სიმყრალის. კარიბჭეს ლეწავს

Read More

აკა მორჩილაძის ახალი წიგნის პრეზენტაცია 0

,,მორიდებული ზურმუხტი“ აკა მორჩილაძის ახალი წიგნია, რომლის სიუჟეტი საუკუნის წინანდელ საქართველოში ვითარდება.    ავტორის თქმით,  წიგნს არ ჰყავს მთავარი გმირი, მასში მთავარია ამბავი, ამბავი  აჯანყებულ იმერლებზე. თუმცა ამ, ერთი შეხედვით, ისტორიული რომანის სიუჟეტი — სადაც ფოთს თბილისი ჰქვია, თბილისს —

Read More

ირაკლი გაფრინდაშვილი :,,თუ სილამაზე მსხვერპლს მოითხოვს, ამ მსხვერპლს კაბად შევწირავდი» 0

ბავშვობაში თვალებს ისე მაგრად ვხუჭავდი წარბები ყვრიმალებზე მედებოდა, მაინტერესებდა უსინათლოები ესე როგორ ცხოვრობდნენ… მერე ნელ–ნელა ვახელდი, ისე ნელა, რომ ფოკუსი არ გასწორებულიყო და ბუნდოვნად მეყურებინა სამყაროსთვის, ვხვდებოდი, რა რთულია ესე ცხოვრება… ალბათ უსინათლოები სხვანაირად და იქნებ ჩვენზე კარგად ხედავენ და

Read More

ზურაააა… ზურიკოოოო…ზურიკელაააა … 0

(ვუძღვნი ზურა ყაზაიშვილის ნათელ ხსოვნას)   შარას მიწისკენ დახრილი, გამხდარი მოხუცი მოუყვება შავი სამოსით, ერთი ხელი წელზე აქვს  მიდებული, მეორე ხელით აქა-იქ გაბნეულ ჯოხებს და მავთულებს იღებს  და გზას ასუფთავებს…ღრმად  ჩამჯდარ თვალებში რაღაც შორიდან წამოსული ნაფიქრი უკრთის, ფრთხილად აღებს ცისფრად

Read More

ჩემი ჭეშმარიტება 0

მთავარი ის არ არის, რასაც ხედავ, მთავარია რას გრძნობ, როცა ხედავ! ყველას და ყველაფერს ამქვეყნად, მოაქვს ემოცია, ეს ემოციაა ყველაზე  საღი და მართალი… მთავარი ის არ არის, რაც გესმის, მთავარია რა იყო იმის წინაპირობა, რაც გაიგონე, რადგან რაც გაიგონე ფაქტია, ხოლო

Read More

»ნეტავ შენი სიცილი მოესმინა სიკვდილს» 0

(ერეკლე ჭინჭარაულის ხსოვნას)   რამდენი დღე მახსოვს, სად აღარ, როგორ აღარ… როგორც შენ ამბობდი, «რამდენი დღე მოვპარეთ ცხოვრებას». ჩვენ ახლა ამ დღეებით ვიცხოვრებთ. ალუდას სიკვდილის შემდეგ რამდენჯერმე მომისმენია შენგან, ახლა ვისი ჯერიაო?! მერე დრო რაც უფრო გადიოდა ვხუმრობდით და ვიცინოდით, ვმღეროდით…

Read More

»ისევ არეული ნაბიჯები…» 0

ყელში ამოვიდა მეფე ლირი, წვიმს და ხასიათი მისველდება, თმები მზის სხივებზე შეფენილი, მკვდარი სიყვარულით ისევდება. ვზივარ, მეფერება ქარი თმებზე, «ისევ არეული ნაბიჯები…» ვიდრე მსუყე ლუკმას დავითრევდე კბილით, მილიონჯერ დავიჭრები მკერდში, მოისარი ქალებისგან, შიში შეჩვეული აბსურდია, — ან როგორ არ უნდა

Read More

შემინდე ძმაო… (ალუდას) 0

შემინდე ძმაო,  მე ვხარჯავდი დღეებს და ფრაზებს, რატომ მეგონა ეს ცხოვრება იყო მარადი, ახლა ვზივარ და ეკლით ვითხრი ნაღმერთალ თვალებს, რომ შემძლებოდა შენს სიკვდილსაც  მოვიპარავდი… …წახვედი ჩემგან,  უშენობა მათოვს და მაწვიმს, მარტო მივყვები ზენაქარებს,  თავს ვაღწევ წყვდიადს, ვიგონებ ერთად გატარებულ, 

Read More

,,ქრისტეშობა» 0

დეკემბრის ღამეს, ცაზე ნებივრად, მთვარეც ყოფილა დედიშობილა, მაგრამ ის არვის გახსენებია, რადგან მიწაზე ღმერთი შობილა… ზეცამ ღვთისმშობლის ფერით მოცულმა ღამე ნეტარი შუქით შემოსა და მოგვილოცა ღვთისგან ორსულმა ყველა ჩვენგანში უფლის შემოსვლა… და ანგელოზთა ნაზი გალობა დღემდე სიკვდილსაც აცლის ღონესა, ჩვენ

Read More

»არხვატს მივდივარო…» (ერეკლე ჭინჭრაულის ხსოვნას) 0

ერთად ავუყევით როშკას, „არხვატს მივდივარო ძამი“. ახლა, კი ვიხსენებ როცა, უღვთოდ გარინდულა ჟამი. «უნდა წავიდეო მორჩა», არც კი დაგვილიე სამი.  „კიდევ შავხვდებითო ერცხვას“, მახსოვს, რომ დამპირდი ძამი. მე კი, სიცოცხლისა შემრცხვა.<br /> არხვატს გაყინულა წამი…          

Read More

თავისუფლება ცაშია (ერეკლე ჭინჭარაულის ხსოვნას) 0

უდროობა უსივრცო ლაბირინთში ჩარაზეს, სევდამ დაისადგურა, ზღურბლთან დაუდარაჯა, უკან მოუხედავად მივალთ სოფლის შარაზე, ლაბირინთის ჭიანი კედლის მიღმა არა ჩანს სიხარულის სხივები. მხოლოდ შავი ცის თავი გვახურავს და აღარც წვიმს, გვახურავს და აღარც მზე, აღარც მთვარე ანათებს; ჩვენი ტანჯვის მტვირთავი სიყვარულიც

Read More

გაცივდა, გაიყინა წამი (ერეკლე ჭინჭარაულის ხსოვნას) 0

გაცივდა, გაიყინა წამი უცებ ყველაფერი გაქრა, არხვატს გაყინულა ვაჟი თითქოს აღარავინ დაგვრჩა. ერო ყველაფერი ვიცი ერო ყველაფერი მახსოვს, ერო ყველაფერისგან ვიცავ სიტყვებს… სიმწრის ცრემლი მათრობს… 

Read More